<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><metadata xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"  xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/"><dc:title xml:lang="en-EN">เช ชื้อนึง ยุก (Che Chuenueng Yuk)</dc:title><dc:identifier>https://www.thesaurus.asiana.net/vocab/xml.php?skosTema=1660</dc:identifier><dc:language>en-EN</dc:language><dc:publisher xml:lang="en-EN">Wirapong Chansanam</dc:publisher><dcterms:created>2021-02-02 12:57:28</dcterms:created><dcterms:modified>2021-05-24 16:38:11</dcterms:modified><dcterms:isPartOf xsi:type="dcterms:URI">https://thesaurus.asiana.net:443/vocab/</dcterms:isPartOf><dcterms:isPartOf xml:lang="en-EN">Ethnic Groups in Mekong River Basin (MRB)</dcterms:isPartOf><dc:format>text/html</dc:format> <dc:description xml:lang="en"><![CDATA[ <p> <strong>เรื่องนางสิบสอง (ชื่อในภาษาโอก๋องคือ เช ชื้อนึง ยุก)</strong></p>
<p>          เล่ากันว่ามีผัวเมียคู่หนึ่งมีลูก 12 คน มีปู่ย่าตายาย ทำอะไรก็ไม่พอเลี้ยงลูก เมียเกิดความคิดว่าจะเอาลูกไปปล่อยป่า พ่อแม่ไปป่าหาปูปลา เจอปู เอากลับมากิน ลูกได้ยินเสียงอยากกินปู แต่มันมีตัวเดียว ลูกกินจนหมดไม่เหลือให้พ่อแม่เลย เช้าวันรุ่งขึ้นพ่อแม่หุงข้าว กะว่าจะพาไปปล่อยป่า พี่สาวล่วงรู้ความลับว่าจะโดนไปปล่อย จึงร้องไห้ น้องเห็นเข้า แต่ไม่บอก พ่อแม่พาเดินไปจนสุดทาง พ่อแม่หนีกลับบ้าน เมื่อลูกถูกทิ้ง นางสิบสองจึงได้กลายเป็นลิงเป็นค่างอยู่ในป่า หลังจากนั้นนานแสนนานพ่อแม่เริ่มทำไร่ข้าว ก็เลยไปตามลูก ปรากฏว่าก็เห็นลูกที่เป็นลิงเป็นค่าง ไม่ยอมกลับ หลังจากนั้นปรากฏว่าลูกบางคนออกเสียงต่างกัน เพราะกินอาหารของสัตว์ต่างๆ เช่น กินอาหารนกจะพูดเสียงเหมือนนก</p> ]]> </dc:description></metadata>