ลื้อ (Lue)บ้านเหล่า (Ban Lao)ฟ้อนเจิง (Fon Choeng)แอ่งแถะ (Aeng Thae)ตบมะพาบ (Top Maphap)น้ำปู (Nam pu)ฟ้อนนก (Fon Nok)โถ่โอ่ (Tho Nao)ฟ้อนปอยบั้งไฟ (Fon Poi Bang Fai)ส้มผักกาด (Som Phakkat)ขับเป่าปี่ (Khap Pao Pi)ข้าวควบ (Khao Kuap)ขับป่าหาโหล (Khap Pa Ha Hon)ปอยขึ้นพระธาตุ (Poi Khuen Phra-that)ขับโลงน้ำ (Khap Long Nam)ไทลื้อ (Tai Lue)ตานข้าวใหม่ (Tan Khao Mai)ขับลื้อ (Khap Lue)ไตลื้อ (Tai-Lue)ปี๋ใหม่ไทลื้อ (Pi Mai Tai Lue)ฟ้อนลื้อน้ำลาว (Fon Lue Nam Lao)สืบชาตาหลวง (Suep Chata Luang)ไม้โกงกาง (Mai Kong Kang)ตานหมู่ข้าวน้อย (Tan Mo Khao Noi)รองเท้ากะลามะพร้าว (Traditional coconut shell shoes) / (Kala Maphrao shoes)ลื้อเชียงคำ (Lue of Chiang Kham)ไทยลื้อ (Thai Lue)ปอยบอกไฟสิรวด (Poi Bok Fai Si Ruad)โยนบ่ากอน (Yon Ba Kon)ตัวเมือง (Tua Mueang)ปอยแรกนา (Poi Raek Na)นางสิบสอง (Nang Sip-song)ปอยพระบาท (Poi Phra Bat)พระสุธนมโนราห์ (Phra Su Thon Mano Ra)เมืองเชียงคำ (Mueang Xiangkham)ตานเข้าพรรษา (Tan Khao Phansa)ลังกาสิบโห (Lang Ka Sip Ho)อาม้อก (Amok)ตานหมู่ข้าวผู้เฒ่าผู้แก่ (Tan Mo Khao Phuthao Phukae)อ้ายเซี่ยงเมี่ยง (Ai Xiang Miang)มะนิ่ว (Ma Niw)ปอยตานธรรมมหาปาง (Poi Tan Tham Ma-ha Pang)บ้านหย่วน (Ban Yuan)ปอยออกพรรษา (Poi Ok Phan-sa)บ้านมาง (Ban Mang)แม่รับ (Mae Rap)บ้านแพด (Ban Phaet)อยู่กำ (Yu Kam)บ้านแวน (Ban Waen)ท้องหัวสาว (Thong Hua Sao)บ้านสบแวน (Ban Sop Waen)การแอ่วสาว (Aeo Sao)เมืองคอบ (Mueang Khop)สู้มักฮักแพง (Su Mak Hak Phaeng)ผ้าทอลายผักแว่น (Pha Tho Lai Phak Waen)ผีอารักษ์ (Phi A Rak)ผักแว่น (Phak Waen)/ (Water Fern)ฮีตบ้านครองเมือง (Hit Ban Khrong Mueang)สามปีไป สามปีป้อก (Sampipai Sampipok)เข้าก๋ำ (Khao Kam)กุ๊บ (Kup)หมอนผ่า (Mon Pha)เสื้อปั๊ต (Suea Pat)เจ้าหลวงเมืองล้า (Chao Luang Mueang La)แม่น้ำลาว (Lao river)/ (Mae Nam Lao)เจ้าหลวงคำแดง (Chao Luang Kham Daeng)แม่น้ำหย่วน (Yuán river)/ (Mae Nam Yuan)วาไม้ (Wa Mai)แม่น้ำแวน (Vaan river)/ (Mae Nam Vaan)ใจบ้าน (Chai Ban)บ้านหลวง (Ban Luang)ฟ้อนดาบ (Fon Dap)ชื่อเรียกแทนตนเอง (Autonym)ชื่อทางการ (Ethnonym)ชื่อผู้อื่นเรียก (Exonym)ตัวอักษร (Characters) <p>ไทลื้อคือ ชนชาติอ้ายลาวกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่บริเวณแม่น้ำที่เรียกว่า แม่น้ำลื้อ จึงเรียกตนเองว่าไทลื้อ กาลต่อมาชาวไทลื้อเมืองมาง เมืองสาด เมืองแพด ถูกเจ้าหลวงเมืองน่านเทครัวมาจากสิบสองปันนา โดยมาอยู่ที่เมืองหงาว (ส่วนหนึ่งของเมืองเทิง) ต่อมาเจ้าหลวงเมืองน่านเกรงว่ากลุ่มไทลื้อจะหนีกลับจึงให้ลงไปอยู่เมืองเชียงม่วน โดยมีพญาธนะเป็นหัวหน้า พากันไปตั้งบ้านเรือนริมแม่น้ำปี้บริเวณทุ่งล้า และตั้งชื่อหมู่บ้านเหมือนหมู่บ้านที่จากมา เช่น บ้านมาง บ้านหย่วน บ้านแพด นอกจากนนี้พญาคำ ยังแยกไทลื้อส่วนหนึ่งไปอยู่บริเวณแม่น้ำยม สมาชิกคนหนึ่งไปขุดพบกระสุนปืนใหญ่ที่ชายทุ่ง จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านทุ่งอาม้อก โดย “อาม้อก” แปลว่า ปืนใหญ่ในภาษาไทลื้อ หลังจากมีชาวไทลื้ออพยพลงมาสมทบมากขึ้น มีลูกมีหลาน จึงประสบปัญหาด้านพื้นที่ทำกิน พญาธนะกับพญาคำจึงขออนุญาตเจ้าหลวงเมืองน่าน พาไทลื้อขึ้นมาอยู่เมืองเชียงคำ โดยลื้อเมืองมางให้อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำลาว และลื้อบ้านทุ่งอาม้อกมาอยู่ที่ฝั่งแม่น้ำแวน เมื่อเวลาผ่านไปการเรียกขานชื่อบ้านอาม้อก ก็กลายไปเป็นบ้านทุ่งมอกในปัจจุบัน</p>