ญัฮกุร (Nyahkur)พรืม (Phrim)/ (Spinning Wheel)บุ่นเตาว (Bun Teaw)ชาวบน (Chao Bon)เนียะกุร (Nyah Kur)เนียะกุล (Nyah Kur)Nia-kuol (เนียะกวล/ญัฮกุร)กลุ่มภาษามอญโบราณ (Old Mon languages)สาขาโมนิก (Monic)เนียะ (Nyah)กุล (Kul)เสื้อพ็อก (Suea Phok)นายพราน (Hunter)หน้าไม้ (Na Mai)ปลูกข้าวไร่ (Dry rice)จะป๊อก (Cha Pok)เปญ (Pey)โจงกระเบน (Jong Kra Bane)ไม้ฟาก (Mai Fak)กะด็อบเมียว (Ka Dob Meiw)สงกรานต์น้อย (Songkran Noi)สงกรานต์ใหญ่ (Songkran Yai)ผีตีนเดียว (Phi Tin Deiw)ปะเรเร (Pa Re Re)ตำนานคนเกิดในรอยเท้าสัตว์ (The legend of Khon Kort Nai Roi Thao Sat)ตำนานไฟไหม้แผ่นดิน (The legend of Fi Mai Phendin)ตำนานที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ (The legend of animals)นิทานทำไมเสือถึงมีลาย (Tammai Suea Tung Mi Lei Myth)ชื่อทางการ (Ethnonym)ชื่อเรียกแทนตนเอง (Autonym) <p>ญัฮกุรเรียกตนเองว่า “ญัฮกุร” หรือ “เนียะกุร” คำว่า “ญัฮ” และ “เนียะ” แปลว่า “คน” ส่วนคำว่า “กุร” แปลว่า “ภูเขา” รวมความจึงแปลว่า “คนภูเขา” ทว่าคนภายนอกจะเรียกแตกต่างกันไป ถ้าเป็นที่จังหวัดเพชรบูรณ์จะเรียกญัฮกุรว่า “ละว้า” หรือ “ชาวบน” ถ้าเป็นจังหวัดชัยภูมิและนครราชสีมาจะเรียกว่า “คนดง” “ชาวดง” หรือเรียกตามที่ทางการเรียกว่า “ชาวบน”</p>