ชาวส่วยในแขวงลาวใต้มีการนิยาม “ส่วย” ว่าหมายถึง การช่วยเหลือเกื้อกูลกันระหว่างพี่น้อง เพื่อนฝูง เครือญาติ โดยให้คำอธิบายว่ามีความหมายหรือการออกเสียงคล้ายกับคำว่า “ซวยเหลือ” ชาวลาวจะออกเสียงคำว่า “ส่วย” เป็น “ซวย” หมายถึง การช่วยเหลือจะเห็นได้ว่าคำนี้ได้รับการยอมรับและให้ความหมายเป็นไปในเชิงบวกบ่งบอกถึงความสัมพันธ์อันดี การมีความรักให้กันและกัน เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ซึ่งกันและกัน